Strict Standards: Declaration of MySQLDb::LastId() should be compatible with Db::LastId($seq = '') in /www/doc/www.zandvliet.as/www/lib/mysqldb.php on line 29
Leven met Kahler

Zoeken

Geavanceerd Zoeken

Blogs

(Pagina 5 van 8)   « Vor  3  4  
5
  6  7  Volg »

Kuur klaar

Afgelopen donderdag weer met de kuur begonnen. De arts, die de komende maanden Evelien, tijdens haar zwangerschapsverlof, vervangt, heet Hanneke. Ze vertelde, dat ze door Evelien goed was geïnstrueerd en ik had het direct het gevoel, dat het klikte. Op de vraag, hoe het ging, was mijn antwoord, dat ik weer ‘kuur klaar’ was.
Bloedwaarden waren weer heel mooi, HB 8,4 en Leukocyten 6,5. Niet verkeerd dus. Volgende keer de uitslag van de M-proteïnen. Ben benieuwd of gelijk gebleven zijn of toch nog wat gestegen.
De longen worden ook steeds beter. Links was nog iets te luisteren, maar het kan wel 6 weken duren, voordat de longen geheel hersteld zijn.

Bij de dagbehandeling was het ook weer gezellig. Het viel op, dat de verpleging allemaal op de hoogte waren van mijn griep- en longontsteking periode, alsmede de opname in het ziekenhuis. Konden we samen even evalueren.

Het was wel weer te merken, dat de kuur was begonnen. Eén dag Dexametason en de nacht er na slechts een paar uur kunnen slapen.

Laatste dag / eerste dag

Donderdag uitslag gekregen van de uitstrijk van het wangslijm. De Mexicaanse griep is helemaal verdwenen. Mijn longen voelen nu ook goed en gevoelsmatig heb ik het idee, dat de longontsteking ook weg is. Langzaam komt de energie weer terug. De kuur start volgende week donderdag en niet woensdag. Dit omdat de tijdelijke arts nog geen spreekuur op woensdag heeft. Dat zal in maart het geval zijn.

Gisteren was de laatste dag, dat ik in dienst was bij de politie. Vandaag de ontslagbrief ontvangen. Mijn chef wilde deze persoonlijk brengen, maar hij was niet geheel verkoudheid vrij en dus geen risico nemen. Hoewel ik wist, dat deze datum er aan kwam, voelt het toch vreemd. Er is nog geen afscheid, dat zal mogelijk in het voorjaar zijn. In de winterperiode wil ik geen risico nemen in massacontact met mogelijk verkouden mensen.
De afgelopen jaren zijn er collega’s geweest, die op dezelfde leeftijd de dienst verlieten. Verschil was, dat het bij hen een eigen keuze was en bij mij niet. Normaal was ik doorgegaan.
Vandaag is de eerste dag van een nieuwe periode en dat voelt vreemd.

Longontsteking bijna weg

Gisteren controle gehad. De longen waren aan de rechter kant nu goed. Links was nog iets te horen. Gaat dus de goede kant op.
Ook is er een uitstrijk van wangslijm gemaakt om te onderzoeken, in hoeverre de griep geheel is verdwenen. Deze week krijg ik er uitslag van. Zolang het nog niet helemaal is verdwenen, moet ik in het ziekenhuis een mondkap op ter voorkoming van besmetting naar andere patienten. Tav gezonde mensen is dit niet van toepassing.

Planning is, dat we volgende week woensdag weer met de kuur starten. Omdat Evelien na deze week met zwangerschapsverlof is, heb ik vanaf volgende week tijdelijk een andere arts. Evelien zal in juni weer terug zijn.

Weer thuis.

Na een week ziekenhuis, ben ik vandaag weer thuis gekomen.
Het was wel spannend vorige week. Naast de Mexicaanse griep bleek een bacterie een dubbele longontsteking te hebben veroorzaakt. En dat bij elkaar kan zeker in mijn situatie gevaarlijk zijn.
Hoe serieus het was, bleek uit het feit, dat Evelien (de specialist) vorige week voor het eerst haar bezorgdheid liet zien en vroeg, hoe ver zij met de behandeling door moest gaan in geval het niet goed zou gaan. Maar mijn gevoel gaf me aan, dat het goed zou komen. Als baby heb ik al eens een longontsteking overwonnen, dus moest nu ook kunnen.
In de loop van de week ging het steeds beter. Bij de bloeduitslagen was te zien, dat de ontstekingswaarden snel afnamen. Ook de afbouw van extra zuurstof ging vrij snel. Omdat je helemaal slap bent, vooral de beenspieren, kreeg ik een hometrainer op de kamer, zodat ik af en toe toch de benen wat in beweging kon houden.
Ik lag geïsoleerd, hetgeen betekende, dat de verpleging met isolatieschort en mondkap binnen kwam. Dit om besmettingsgevaar op de afdeling te voorkomen. Omdat er op Hematologie geen plaats vrij was, lag ik op een andere afdeling. En dan merk je, dat ze daar geen Hematologie patiënten gewend zijn. Ook infuus prikken ging niet altijd even goed. Mijn armen zijn aardig blauw, want naast het infuus, moest in de ochtend ook nog apart bloed afgenomen worden voor controle. Bij Hematologie weten ze, hoe dat via het aangelegde infuus kan, maar op deze afdeling niet.

Dinsdag gaf Evelien aan, dat wanneer ik weer zonder extra zuurstof kon, ik naar huis zou kunnen. En wat denk je, dat was dus snel en ik ben weer thuis. Nu de kuur met antibiotica en Tamiflu afmaken. Bij de apotheek moest de Tamiflu via een andere apotheek opgehaald worden. Er was weinig voorraad. Vreemd, terwijl bekend is, dat landelijk van de griep er veel de Mexicaanse griep is.
Vanochtend is nog een long foto gemaakt en deze liet goede vooruitgang zien. Maandag controle.
Oost West is nog altijd Best.

Ziekenhuis opname

Afgelopen donderdag bleek de griep nog niet over. Controle in het UMC en ik werd gelijk opgenomen. De longfoto liet wat plekjes zien. Nu elke dag via infuus antibiotica.Daarnaast andere medicijnen. Er zit nog een ander virus, bacterie of schimmel. Morgen hoopt men de uitslag van de kweek te hebben.
Verder heb ik extra zuurstof. Situatie nu is stabiel en ik voel zelf zeer kleine verbetering, hoewel het nog minimaal is.

Waarom verkoudheid vermijden

Dat ik verkoudheid moest vermijden tijdens mijn PRED kuur, wist ik, maar nu weet ik nog meer waarom.
Met oud en nieuw was mijn jongste dochter bij mij en zij werd op oudejaarsdag ziek. En dat was dus niet meer te vermijden. Ik dacht eerst, dat het mee zou vallen, maar ik werd wel aangestoken en de volgende dag de eerste tekenen. En nu de hele week behoorlijk ziek. Veel hoesten door slijm. Dit is nu minder geworden na een paar dampo stoombaden. Af en toe wat verhoging tot 38.5, maar gelukkig ging dit ook snel weer omlaag. Bij hoge koorts van 39 of 40 wordt opname overwogen en daar heb ik nu net geen zin in.
In overleg met de specialist een antibiotica kuur begonnen. Afgelopen woensdag zou weer de 1e week van de 4-weekse cyclus beginnen, maar deze hebben we een week uitgesteld. Ook tot volgende week stoppen met de Endoxan (chemopillen). Deze drukt namelijk de weerstand en tot nu toe heeft mijn bloed zich altijd snel hersteld.
Een verkoudheid in zo’n situatie is dus niet zomaar een verkoudheid, maar kan risico’s met zich meebrengen.

M-proteinen gehalveerd

Zojuist een mail gekregen van Evelien, de specialist. De M-proteinen zijn weer gehalveerd en staan nu op 2. Gaat zo vlot richting nul.

Nul in zicht

Afgelopen woensdag weer de meting met bijbehorend shot in het UMC. Onderweg kon je merken, dat het vakantietijd was. Erg rustig onderweg en zelfs de aansluiting A2-A27 kende geen file.
In het ziekenhuis was het wel drukker en dus langere wachttijd, maar ja, laat je nooit haasten door een ander.
Het totaal eiwitten was stevig gedaald van 59 naar 54 en als de M-proteïnen deze daling volgen, is de nul bijna in zicht. Volgende keer weten we het. De Prednison kan ik nu halveren van 10 naar 5 mg en dat scheelt weer.
Zodra de nul bereikt is, gaan we over op een onderhoud schema. Voor alsnog niet opnieuw met de DLI (T-cellen van de donor) beginnen, omdat gebleken is, dat deze niet direct aanslaan. Pas na langere tijd bekijken hoe verder. Voorlopig hebben we het weer onder controle.
Na 5 jaar ziekte, heb ik nu bericht ontvangen van afkeuring voor mijn werkzaamheden bij de Politie per 29 januari 2011. Ik ben nu al anderhalf jaar thuis en continue met kuren en medicijnen. Het heeft lang geduurd, maar uiteindelijk heb ik er aan toe gegeven, dat het een feit is. Waar anderen rond mijn leeftijd nog met vervroegd pensioen gingen, is het voor mij een andere situatie, maar ik vergelijk het daar maar mee.

Mijn laatste functie voor mijn ziekte was Hoofd Bedrijfsbureau, waar ik 5 afdelingen mocht leiden. De mooiste functie, die ik gehad heb. Tijdens de ziekte periode ben ik nog projectleider geweest, waarbij ik nog een mooi project mocht neerzetten.

Bij elkaar toch 38 jaar bij de politie gewerkt en ik kijk er met trots op terug. Verschillende functies gehad. Op straat begonnen en vanaf 1984 leidinggevende functies gehad. Alle tijden hebben de eigen mooie en minder mooie momenten gekend. Maar bij elkaar een bijzonder mooie en interessante tijd. Vooral tijdens mijn ziekte periode heb ik deze organisatie nog beter leren kennen. In de regio Gelderland-Zuid hebben we in ieder geval een korpsleiding, die betrokken is met de medewerkers. Maar ook de betrokkenheid van collegae is echt geweldig. Je zou verwachten, dat je vanuit je eigen familie meer betrokkenheid zou ontmoeten, maar niets is minder waar. Het contact met mijn jongste broer heb ik volledig verbroken, omdat hij totaal geen betrokkenheid toont en totaal geen invoelend vermogen heeft, wat het is, als je een dodelijke ziekte hebt. Ik ben blij, dat ik veel collega's heb, die wel serieuze belangstelling tonen.

Nu komt er een andere tijd. Ik ben inmiddels gewend geraakt om volledig thuis te zijn. Thuis heb ik de werkzaamheden van mijn eigen bedrijf en daar hoef ik de deur niet voor uit. Dit laatste omdat ik met anderen in het land samenwerk en dankzij de digitale verbindingen. Het programmeren is voor mij een welkome afwisseling en tijdbesteding en ben blij, dat ik dit ook nog bedrijfsmatig kan doen. Ik heb hierdoor veel contacten met klanten in het hele land.

Daarnaast uiteraard het bijhouden van de Stamboom, dat ook de nodige tijd vraagt, maar wel leuk is. Het rondneuzen op onze digitiale snelweg levert veel informatie op. En van lieverlee wordt de boom steeds groter.

Niets doen is niets voor mij en als ik niets te doen heb, ga ik iets anders doen. Ook met de ziekte van Kahler (beenmergkanker) is het niet goed om stil te zitten. De ziekte verandert je leven compleet. Het is niet meer zoals het was en hoe de toekomst zal zijn, is onbekend. Elk uur van de dag word je er aan herinnerd. Maar de droom naar de toekomst en bezig zijn, geeft je moed.

Vandaag is een nieuwe stap naar morgen.

Rood oog, maar forse daling


Afgelopen zaterdag bleek het oogwit van het rechteroog behoorlijk rood te zijn. Een gesprongen ader. Normaal is dat iets, wat kan gebeuren en gaat ook vanzelf over. Toch voor de zekerheid even e-mailtje naar het UMC. Al snel belde Evelien mij op of ik vanmiddag in het UMC het bloedbeeld wilde laten controleren. De bloeding kan een gevolg zijn van de bloedverdunners, die ik gebruik, maar zou ook kunnen duiden op een te laag bloedbeeld. Als dat het geval is, zou ik gelijk een infuus met vers bloed krijgen.
Dus even naar het UMC. Bij het lab waren ze al op de hoogte. Het viel de laborante op, dat mijn handen erg droog waren. Tja, met het in acht houden van hygiënevoorschriften was je veel je handen, waardoor deze snel droog zijn. En eigenlijk moet je dan veel je handen weer insmeren, zoals mijn dochter altijd aangeeft, maar ja …….. dat doe ik dus niet consequent. Maar de laborante liet mij niet gaan voor ik daar mijn handen had ingesmeerd met een Vaseline zalf. Ik moet zeggen, dat het goede zalf was, geen vettigheid, maar werkte goed. Komende dagen kijken, waar ik dit merk kan aanschaffen.
Hierna naar de poli op spreekuur. Ik werd tussendoor geholpen. Het bloedbeeld was prima, zelfs beter dan vorige week. HB was gestegen naar 8,3 en zelfs de leukocyten waren van 2,8 naar 4,5 gestegen. Ook de bloedplaatjes waren prima. Hier lag het dus niet aan, dat het oog rood was.
En nu was ook de uitslag van de M-proteïnen van vorige week binnen. Kijkend naar het totaal eiwitten had ik zelf ingeschat, dat het mogelijk in de buurt van 7 zou zijn, maar verrassend bleek het nog lager te zijn, namelijk 4. Een daling van 11 naar 4 en dat is dus behoorlijk. Het vergroot de kans, dat we snel de medicijnen iets minder kunnen doen.
(Pagina 5 van 8)   « Vor  3  4  
5
  6  7  Volg »
Geen blogs gevonden.

Categorieën

Geen Categorieën gevonden.