Strict Standards: Declaration of MySQLDb::LastId() should be compatible with Db::LastId($seq = '') in /www/doc/www.zandvliet.as/www/lib/mysqldb.php on line 29
Leven met Kahler

Zoeken

Geavanceerd Zoeken

Blogs

(Pagina 3 van 8)   « Vor  1  2  
3
  4  5  Volg »

Shotje wel, shotje niet.

Shotje wel, shotje niet.

Vandaag was weer de dag om het shotje Velcade te halen. Omdat ik vorige week ben begonnen met inspuiten van Neulasta (om de groei van de Leukocyten te bevorderen), eerst een gesprek met Evelien ivm het bloedbeeld.
De M-proteinen van vorige week waren nog steeds 6, dus al sinds april stabiel.
HB was iets gedaald naar 7,9 en dat is nog steeds netjes. Leukocyten zijn afgelopen week echt aan het groeien gegaan en hebben nu een waarde van 9,1 (gestegen vanaf 1,6). Dus de Neulasta werkt goed. Ik kan het ook merken, dat het lichaam extra aan het werk is, door meer behoefte aan slaap ivm vermoeidheid.

Maar de Trombocyten, die al eerder laag waren, krijgen toch elke keer een dreun van de Revlimid (Lenalidomide) en van de Endoxan (chemopillen). Ze waren nu verder gedaald naar 28 (referentiewaarde is 150) en dat is nu wel erg laag. Dus goed oppassen bij wondjes, want het bloeden stolt hiermee niet snel.

Dus het volgende besloten:
•    Vandaag de Velcade niet toepassen, om de Trombocyten de kans te geven om bij te komen.
•    Volgende week bekijken of de Revlimid (van 25 naar 10 mg) en de Endoxan  (van 100mg naar 50mg) verlaagd kunnen worden.
•    De kuur van Genmab wordt nog besproken, maar ook de mogelijkheid met Bendamustine.
Genmab heeft mijn voorkeur, maar heeft ook een tijd van werking nodig en veelal is het bij mij, dat net in die tijd de M-proteinen gaan stijgen. Het is dus goed inschatten, wat het beste is.

Dan gaan we de komende 10 weken stoppen we met de APD (anti-botontkalking). Een afspraak maken met de kaakchirurg aan het eind van die 10 weken om een kies te laten trekken. Vooraf zal Evelien ook eea met de kaakchirurg doornemen.

Afijn, het is nog steeds stabiel, nu de weg naar morgen voorbereiden.

Strategie besproken.

Vandaag was Evelien er weer na enkele maanden met zwangerschapsverlof te zijn geweest. Uiteraard haar nogmaals gefeliciteerd met haar zoon. Eigenlijk zou vandaag de eerste  werkdag geweest zijn, maar ze is gisteren al begonnen, zodat ze eerst weer helemaal bij kon zijn. Kijk, dat getuigt van betrokkenheid en werklust.

De gebruikte software is vernieuwd, delen waren al eerder ingevoerd. En het was wel leuk om te zien, herkenbaar overigens bij het operationeel worden van nieuwe programma’s. Je kunt testen, wat je wilt, maar in de praktijk blijken er altijd nog hobbels te zijn. Veelal, omdat iedereen er aan moet wennen. En dat zag je vandaag, bij de polireceptie, artsen, dagbehandeling, allemaal waren ze er druk mee. Dus moet je ze, als patiënt even de ruimte geven en voor al niet onder druk zetten met haast. Als er een verontschuldiging wordt geuit, is mijn antwoord, dat ik gewoon wacht en niet wegloop. Tja, zo ben ik nu eenmaal.

De bloedwaarden: HB met 8,3 nog steeds mooi. De Trombocyten waren weer wat gestegen naar 79.
Leukocyten waren verder gedaald naar 1,6. Je merkt, dat de chemopillen dit meer naar beneden drukken. Leukocyten worden kennelijk minder sterk of de chemopillen juist sterker. Maar daar hebben we wat op gevonden. Komende weken 1 keer per week mezelf inspuiten met Neulasta om de bloedaanmaak te bevorderen. Dat inspuiten heb ik vaker gedaan en is een fluitje van een eurocent. Nu heb ik nog nooit een fluitje van een eurocent gezien, maar het spuiten stelt dus weinig voor.

De M-proteinen van de vorige keer waren nog steeds op 6. Het blijft dus stabiel. Mooi, zou je denken, maar we willen het juist omlaag. Dus de strategie weer opgehaald. Het liefst zou Evelien de Pomalidomide willen toepassen. Dit omdat ik altijd goed heb gereageerd op medicijnen. Het is de opvolger van Lenalidomide (Revlimid). Echter Pomalidomide is nog niet vrijgegeven voor de behandeling van Multipel Myeloom (ziekte van Kahler). Wel zijn er studies met goede resultaten. Toevallig vandaag is er een publicatie hierover. Voor de geïnteresseerden, deze kan je hier vinden.

Dan hebben we eerder gesproken over de nieuwe kuur Genmab, dat zich direct richt op de molekulen, die zich op de cellen bevinden. Een ander alternatief is een heel oud middel, namelijk Bendamustine. Dit medicijn dateert uit de jaren 60 in Oost-Duitsland.
Evelien gaat eea met Henk Lokhorst bespreken, zodat we toch stappen kunnen zetten in de strategie. Want een stabiele situatie is uiteraard goed, maar we gaan voor beter.
Voordeel van de Genmab kuur is wel, dat deze zonder Dexametason is en dat is ook bijzonder prettig.

Dan hebben we nog het tandarts verhaal. Ze zal contact opnemen met de endodontoloog ivm een wortelkanaal behandeling om de medicijnen te bespreken. Ook met de kaakchirurg ivm een kies, die er uit moet. De wortelkanaal behandeling is geen probleem, maar het trekken van de kies zal goed afgestemd moeten worden, omdat ik nu nog steeds Dexametason gebruik en ook de APD (anti botontkalking) schijnt er mee te maken te hebben.

Afijn ontwikkelingen genoeg en saai is het nog lang niet.


Je zult er vast van gehoord hebben, Alpe d'HuZes. Elk jaar gaan fietsers geld bijeen fietsen om zo een bijdrage te leveren aan de strijd tegen Kanker. Met de fiets beklimmen zijn de Alpe d'Huez.
Nu zijn er veel goede doelen, die een bijdrage leveren, maar het verschil is, dat hier het zg anti-strijkstok beleid wordt gevoerd. Dat wil zeggen, dat 100% van het ingezamelde geld daadwerkelijk ten goede komt aan het onderzoek naar de bestrijding en preventie van kanker.
Het is dus niet alleen een prestatie om die berg meerdere keren te beklimmen, maar de fietsers bekostigen alles zelf!

Ondersteuning door sponsoring geeft naast de bijdrage aan de strijd tegen kanker, ook een ondersteuning voor de fietsers. Het geeft een eergevoel om dit voor elkaar te krijgen.

Kanker is niet alleen van toepassing voor kanker patienten, maar het is een ziekte, die iedereen aangaat, jong en oud. Immers het kan iedereen overkomen.

Hoe kan je je donatie bijdragen? Heel eenvoudig, klik hier om naar de website te gaan van een enthousiast fietser.

Reunie

Gistermiddag was het zover. Een paar jaar geleden kwam de uitnodiging al om een reünie te organiseren van collegae uit Rijkspolitie tijd in de jaren van 1973 tot 1993 in Houten. En zoals het vaak met het organiseren van een reünie gaat, het duurt even voor het idee werkelijkheid is.
Het was goed verzorgd en geen strak programma, maar alle ruimte voor iedereen om bij te praten.
Niet iedereen was er, met name enkele collegae uit mijn tijd. Maar ja, wij waren ‘de ouderen’ en dan zoveel jaar verder, hebben ‘die ouderen’ geen schoolgaande kinderen meer en dan zie je, dat vakanties vaak in het voorseizoen worden gehouden.
De collegae, die ik graag terug wilde zien, waren er in ieder geval. Ik ben over hen mentor geweest en het deed me goed om ze na zo’n 25 jaar weer terug te zien.
Voor mij waren het niet alleen bijzondere indrukken, maar ook de confrontatie met wat de ziekte van Kahler met mij heeft gedaan. In die vroegere jaren had je een ander beeld, hoe je loopbaan zou kunnen verlopen en hoe je richting je pensioen zou gaan. Het heeft een totaal andere fase in mijn leven gebracht en soms komt het idee, dat het ‘gewoon’ is.
De reünie was in ieder geval geslaagd en voor herhaling over x jaren vatbaar.

Einde van de wereld

Afgelopen zaterdag 21 mei zou de wereld vergaan (Judgement Day). Althans dat geloofden veel mensen, voorgezeten door de leider van een radiostation in Amerika.
Er werd verschillend op gereageerd. De een vindt het onzin, de ander maakt er grappen over, maar er was een grote groep volgelingen, die er vast in geloofden. Nu kunnen we zeggen, dat het dus niet klopte.
En wie had er gelijk? Uiteraard zijn we geneigd om te zeggen, dat we vooraf wel wisten, dat die meneer Camping het mis had. Tenslotte zou dat ‘onzin’ zijn of de man was een oplichter.
De volgende voorspelling is die van de Maya’s, die het einde voorspellen in december 2012. We moeten dus nog ruim anderhalf jaar wachten om te weten of deze voorspelling ook niet uitkomt.
Hoe het ook is, helder is, dat niemand weet, wanneer het einde van de aarde is.
En nagenoeg iedereen ging afgelopen zaterdag niet zitten wachten op het einde van de aarde, maar deed gewoon zijn of haar ding. Je zou de hele dag op je stoel gezeten hebben en telkens naar de klok kijken met de vraag op welk moment dat einde zou zijn. En dan ’s-avonds laat tot de conclusie komen, dat je die dag beter had door kunnen brengen.

Wat heeft dit alles met kanker te maken? Feitelijk eenzelfde vergelijk.
Een paar weken geleden sprak ik op de dagbehandeling een man, die leukemie had. In januari kreeg hij te horen, dat hij nog 6 weken te leven had. Maar zo zei hij, “ik ben er nog”. Hij is niet stil gaan zitten wachten op de laatste dag van die zes weken, maar is doorgegaan met leuke dingen en de dingen van de dag. Hij had een positieve instelling en ging dus niet terneergeslagen zitten afwachten.
Tegen hem is de termijn van 6 weken gezegd, maar ik vraag me af of je dat wel wilt weten.
Als je kanker hebt, dan denk je eerder aan de dood, dan wanneer je volledig gezond bent. Eigenlijk is dat raar, want niemand weet, wanneer het einde is.
Ik heb nu al 5,5 jaar de ziekte van Kahler en mijn doel is om op mijn 98ste de balans van mijn leven op te maken. Sommigen lachen er om, als ik dit vertel. Mijn antwoord is dan, dat het me tot nu toe nog steeds is gelukt. Een toon van humor, maar het geeft meer aan. Tijdens mijn werk bij de politie vertelde ik dit ook regelmatig. Ik weet nog goed, dat ik er met een collega over had. We spraken toen ook over de pensioen leeftijd en de jaren daar naar toe. Een paar jaar geleden is die collega plotseling overleden tijdens zijn vakantie aan  een long embolie.
Ik heb een ernstige ziekte, maar ben er nog. Hij had geen ernstige ziekte en is plots weg.
Kanker is geen pretje, het zet je leven op zijn kop. Er zijn genoeg momenten, dat het moeilijk is. Voor mij is dat niet de dreiging met de dood, maar meer het feit, dat je leven radicaal is veranderd. Al 5,5 jaar met kuren, medicijnen en daardoor veel aan huis gekluisterd. Gecombineerd met een navelbreuk, heb ik een lage longvolume en dus een lage conditie. Maar in dit andere leven, heb ik mij telkens weten aan te passen en kan ik toch dingen doen, die ik leuk vind.

Tegen mij hoeft niemand te zeggen, wanneer het einde nadert, want niemand weet dat.
Ik ga ook niet stil op een stoel zitten wachten, maar ben dagelijks lekker druk met de dingen, die ik leuk vind. Als ik dan vandaag mij nieuwe auto heb opgehaald en komende tijd druk ben met de nieuwe woning en verhuizing komende zomer, dan heb ik schik.

Halvering van de Dexametason

Gisteren was het weer tijd voor het wekelijks shotje Velcade. Uiteraard in de gewenste volgorde. Hierbij had ik Appie niet nodig voor een looproute, ten eerste was deze mij bekend en ten tweede is het een eenvoudigere route.

Bij de bloedwaarden was weer hetzelfde beeld. Goede HB (8,4), maar zowel Leukocyten als Trombocyten waren gedrukt. Leukocyten hetzelfde beeld, als eerder, nl 2,6. Trombocyten waren nu weer gedaald naar 66, laag dus. Ze zijn de laatste maanden gevoeliger geworden voor de Velcade.
Verder was het beeld, dat het nog steeds stabiel is. Volgende keer weten we, wat de M-proteinen hebben gedaan.
Met Lokhorst nog de kuur Genmab besproken. Het aantal aanmeldingen hiervoor is nog erg beperkt en hij moet een aanmelding binnen 5 minuten hebben doorgegeven, als dit zich voordoet. In mijn situatie wordt deze kuur nog steeds warm gehouden, maar komende maanden moet ook leren of we inderdaad deze stap gaan / moeten zetten.

De Dexametason kan ik nu halveren, dus alleen op woensdag, gecombineerd met de Velcade. En dat moet straks in ieder schelen mbt vocht vasthouden en gewicht toename. Het zal wel even duren, voor het effect hiervan te zien is, want Dexametason heeft lange tijd nodig om af te bouwen. Maar goed, het is een stap en in de loop der jaren heb ik geleerd, dat 'alles sal reg kom'.

Nadeel of soms voordeel van de Dexametason is, dat je hyperactief wordt en als ik dan in gesprek kom met iemand, kan er een waterval aan gespreksstof ontstaan. Naast mij lag een vrouw, die al wat langer een abonnement had (10 jaar, terwijl ik dit pas 5,5 jaar heb). Zij had ook Dexametason op en we raakten in gesprek, terwijl zij op het punt stond naar huis te gaan. Afijn beiden een spraakwaterval en na een kwartier gaf ze aan, om toch maar echt naar huis te gaan.
Bij een spraakwaterval is het ook wel eens lastig voor de ander, want je hebt dan de neiging om door te gaan en de ander niet uit te laten praten. Hoewel ik me daar goed bewust van ben, betrap ik me er regelmatig op, dat ik er niet altijd rekening mee houd. En niet iedereen zal dat tegen je zeggen, uiteraard mijn dochters wel.

Voor het genereren van ideeen is Dexametason goed, want ik bruis rond deze dagen van de ideeen. En bij het programmeren is dat erg handig. Nadeel is wel, dat ik niet altijd tijd heb om ze uit te werken. Maar ja, je kunt niet alles hebben.

En de volgende keer is Evelien weer terug van zwangerschapsverlof. Ik heb de afspraak in de middag gezet, zodat ze in de ochtend op haar eerste werkdag eerst kan acclimatiseren.
Nadat ik in 2007 een korte bestraling heb gehad ivm de stamceltransplantatie, bleek de jaren er na, dat deze sporen achterliet op mijn gebit. Vullingen gingen los zitten en/of braken sneller af.
Op enkele plaatsen ontstonden gaatjes met ook ontstekingen. Echter door alle medicijnen heb ik nooit last van een ontsteking gehad. Pas op de foto kon de tandarts deze traceren. Op zich wel fijn, dat je er geen last van hebt, maar aan de andere kant, is dan ook het risico aanwezig, dat een ontsteking langer de kans krijgt en dat is ook niet goed.

In de loop van afgelopen jaren is het gehele gebit onder handen genomen. Reparaties, maar ook nieuwe kronen.
Vandaag weer bij de tandarts geweest. Vorige keer was een ruim 30 jaar oude kroon losgelaten, die hij opnieuw voor 30 jaar goed heeft vastgezet. Nu de afwerking en de reparatie aan een afgebroken vulling/kies.
Echter bij de behandeling bleek, dat het gat onder de kies te diep was gegaan. Dit betekent, dat de kies er uit moet. Daarna kan er een inplantaat worden geplaatst. Dus ergens dit jaar naar de kaakchirurg, maar dan kan pas na overleg tussen hematoloog en kaakchirurg. Immers het is niet alleen medicijngebruik, waarbij door de Dexametason wondgenezing traag gaat, ook bloedverdunners en kans op lage Trombocyten spelen een rol. Afstemming en moment keuze komen hierbij dus aan de orde.

Volgende afspraak bij de tandarts staat er al ivm nieuw kroon op een afgebroken kies.
Bij een specialist komende maand een wortelkanaalbehandeling van een kies, waar ook een kroon op komt. Echter deze kies is voor de tandarts lastig te bereiken, achter- bovenin. Omdat mij nek deels vastzit, door de Bechterew ontstaan, kan ik in de tandarts stoel onvoldoende naar achteren liggen. De specialist is niet alleen gespecialiseerd in wortelkanaalbehandeling, ze hebben er ook kantelbare stoelen, waar je overigens erg relaxed in kan liggen.

Zo zie je, dat de behandeling ook een ander soort gevolg kan hebben.
Maar een goed gebit is niet alleen in normale situatie belangrijk, zeker als je Kahler hebt. Immers het maakt deel uit van goede hygiene.



Indicator laat me in de steek

Vandaag weer de rit naar het UMC in Utrecht voor het wekelijks shotje Velcade. En elke week weer zie ik de bevestiging van de afname van de files. Dit jaar met 17% afgenomen door simpelweg verbreding van enkele snelwegen. Wie is er ooit op het onzinnige idee gekomen van kilometerheffing? Alsof er daardoor minder mensen van A naar B gaan? Afijn een fijne bevestiging, die hopelijk het hele dure idee van kilometerheffing voorgoed in de prullenbak laat verdwijnen.

Bij de dagbehandeling is er merkbaar een verbeterde samenwerking met de apotheek. Men heeft eea besproken en de wachttijd op de Velcade is nu bijzonder kort geworden. Niet verkeerd dus. Nadeel is wel, dat ik nog net tijd had om een kop koffie op de drinken.

De verpleger heeft ook de bloeduitslagen bekeken van vandaag. HB was weer in de stijgende lijn en nu 8,6. Leukocyten laag op 2,6 en de Trombocyten, vorige keer nog gestegen, nu gedaald van 152 naar 111. In ieder geval de weerstand goed in de gaten houden. Dus verkoudheid mensen ontwijken en hychiene in acht houden. In de auto heb ik ontsmettingsgel, dat ik gebruik na de boodschappen en thuis gekomen altijd handen wassen. Ook handen wassen, als ik maar iets vervuilends aangeraakt heb, zoals de vuilniszak. Uiteraard was je je handen goed na toiletbezoek, maar doe je in een normale situatie al, toch?

Afijn het totaal eiwitten was vorige week behoorlijk gedaald van 67 naar 62 en was de verwachting, dat de M-proteinen ook gedaald zouden zijn. Maar vandaag bleek, dat deze gelijk zijn gebleven op 6. Geen stijging maar ook geen daling. Dat ze niet gestegen zijn is natuurlijk mooi, maar beter is de daling.
Mijn indicator van het totaal eiwitten laat me nu dus in de steek. Het gevoel heeft me nog niet in de steek gelaten, want bij stijging, zeker als deze sterk is, voelde ik dit altijd en dat is de laatste maand zeker niet het geval.
Volgende week met Lokhorst in het UMC bespreken.





Vandaag weer het wekelijks shotje Velcade in het UMC gehaald. Bijtijds met de taxi vertrokken, zodat ik zeker weet, dat de uitslagen van de totaal eiwitten, op tijd zijn in het spreekuur. Het is vakantieweek, dus niet direct een efficiënt gebruik van de wegen. Voordeel is wel, dat je lekker door kunt rijden.

Na het lab dus even tijd over. Dit keer was het geen lunchpauze en dan is een uitsmijter wel erg vroeg op de dag. Dus een cappuccino en in die tijd wat mail beantwoorden via de BlackBerry.

Bij de bloeduitslagen bleek, dat de Trombocyten aardig gestegen zijn van 97 naar 152, dus weer in de referentiewaarde. HB 8,1 en Leukocyten 3,1. Volgende keer met Lokhorst overleggen in hoeverre de Lenalidomide (Revlimid) verlaagd zou kunnen van 25 naar 10 mg. Dit om te voorkomen, dat de Leukocyten steeds lager weggedrukt worden.

Maar de mooiste uitslag was uiteraard van het totaal eiwitten. Deze waren verder gedaald van 67 naar 62 en ben dus benieuwd de volgende keer, wat de M-proteïnen gedaan hebben. Deze zouden volgens die beroemde wet (van Bartje) ook gedaald moeten zijn.

Afijn naar de dagbehandeling voor het shotje Velcade.  En de laatste tijd is er iets vreemds aan de hand in het UMC. Met name bij de apotheek. Voorheen moest je erg lang wachten, voordat de Velcade op de dagbehandeling was en nu gaat dat bijzonder vlot. Het scheelt al snel een half uur. Kijken of ze het vol kunnen houden.

Afgelopen week ben ik enkele dagen met dochters en schoonzoon naar Schoorl geweest. Sinds lange tijd weer een paar dagen vakantie. We hebben daar genoten en zelfs een lange wandeling door de duinen met berg op en af, ging goed. In die dagen ben ik begonnen met het lezen van een boek geschreven door een oud klasgenote uit de middelbare schooltijd.

Zij heeft een opleiding fysiotherapie gevolgd en daardoor geraakt met Haptonomie. Inmiddels werkt ze als haptotherapeut en schreef het boek “Hart & Haptonomie”. Zie ook haar website, www.hermienderidder.nl.
In het boek wordt oa ook de positieve instelling beschreven. Een aanrader om het te lezen.

Naast mij lag een man, die acute leukemie had. In januari kreeg hij te horen, dat hij was uitbehandeld en hoogstens nog 6 weken te leven had. Maar zei hij, "ik ben er nog". In januari heeft hij zelfs een longschimmel overwonnen. Omdat hij uitbehandeld was, doet hij nu mee met een studie naar een nieuwe behandel methode. Ik merkte, dat hij ook (net als ik) positief ingesteld was. Hij zag er ook goed uit. Uiteraard heeft het hebben van kanker zijn moeilijke momenten, maar wil niet zeggen, dat je dan niet positief kunt zijn. Immers zo’n instelling kan juist een bijdrage zijn naar een genezingsproces. Voor mij een herkenning van de theorie, zoals in het boek is beschreven.

En dan het laatste nieuwtje van de dag. De Peugeot dealer belde, dat beide bestelde auto’s binnen zijn. Echter het is bij hen zo druk met afleveren van nieuwe auto’s (iedereen wil een Peugeot rijden, toch?), dat de aflevering van de auto van mijn dochter en mij over 2,5 week gepland kan worden. Die maanddatum is dan exact dezelfde als van de huidige auto en dat is ook wel weer leuk.





Vertraagde daling?

De taxichauffeur had er zin in met dit mooie weer en was dan ook wat vroeger. Lang geleden, dat we in april zomerweer hadden, maar is altijd welkom. Als ik op aarde was gekomen om kou te lijden, was ik als eskimo geboren en dat is dus niet het geval.

Het wordt bijna gewoonte, na het lab naar het restaurant voor de uitsmijter en dan naar de arts. Uiteraard niet meer met de lift, maar de 4 trappen genomen. En dat gaat goed. Ondanks de lage conditie hoef ik bovenaan niet eerst uit te hijgen, maar kan gelijk doorlopen. Wel zonde van de lift; hebben we er jaren over gedaan om deze uit te vinden, ga ik hem niet gebruiken.
Hanneke had ik vandaag voor het laatst. In mei heeft ze vakantie, waarna ze een nieuw baan in een ander ziekenhuis begint. Omdat we weinig andere bijzonderheden te bespreken hadden, was er even tijd om het over die baan (hematoloog) te hebben. Voor haar een leuke stap.

HB was 8,7, Leukocyten 2,4 (dit keer lager dan meestal het geval) en de Trombocyten waren weer gestegen van 66 naar 97. De Trombos nog niet op referentiewaarde, maar in ieder geval weer stijgend.

Het totaal eiwitten is aardig stabiel gebleven, vorige keer 66, nu 67. Feitelijk zitten ze op de referentiewaarde.

De M-proteïnen echter waren van 5 naar 6 gestegen, wat ik eigenlijk niet had verwacht gezien de daling van het totaal eiwitten de vorige keer. Nu is het eerder gebeurd, dat de M-proteïnen pas na een paar weken de daling van het totaal eiwitten volgden. In ieder geval wel blij, dat er geen grote stijging meer is.

Bij de dagbehandeling meldde ik mij uiteraard weer netjes. Echter daar stond vermeld, dat ik om 15.00 uur zou komen. Terwijl ik een email had van de poli, waarin 14.00 uur stond, aansluitend aan het spreekuur. Foutje dus bij de planning. Maar soepel en klantgericht als de verpleging daar is, werd ik toch geholpen en was ik om 15.00 uur klaar met de APD en Velcade.

In de gang kwam ik Lokhorst tegen, die gelijk informeerde, hoe het ging. Ik refereerde nog even naar de Genmab kuur en wat ik hier over had gelezen, een interessante ontwikkeling. Hij heeft er in ieder geval hoge verwachting van.

Deze week was eigenlijk de 4e (rust)week, maar hebben we opgeschoven ivm verschuiven van de Velcade naar deze week. Wel voor deze week de dosering van de Revlimid verlaagd van 25 naar 10 mg.


En voorlopig blijft het mooi weer. Over een week hoop ik het feit te vieren, dat ik dan over 40 jaar (op mijn 98e) de balans van mijn leven ga opmaken.
(Pagina 3 van 8)   « Vor  1  2  
3
  4  5  Volg »
Geen blogs gevonden.

Categorieën

Geen Categorieën gevonden.